Plak berichtjes worden verwijdert.
Dat is niet leuk.
Vrijdagmorgen ben ik op weg naar AH, als ik het plein opga komt er een neger op fiets recht op mij af.
Achter hem aan holt een man, roepend, pak hem hij heeft mijn fiets.
De neger draait gewoon om mij heen en fietts vrolijk weg .De man met een kind op arm gillend achter hem aan.
Hij zet het kindje bij mij neer, en blijft roepen houd de diefff.
Iemand gooit zijn fiets voor de neger en iemand anders geeft het mannetje een fiets om hem te volgen.
Heel het plein in rep en roer, en ik vraag hoort er ook iemand bij het kindje?
Een vrouw komt eraan, de Oma dus; het is haar kleinzoon.
Ze vertelt me wat er gebeurde.
Opa staat bij de fiets en Oma komt er met eenAH karretje aangelopen.
De kleine jongen stoot zijn hoofd en huilt, Opa buigt zich om het kind te troosten.
Verrek, zegt hij daar gaat mijn fiets, die achter zijn rug stond.
Dus Opa erachteraan.
Het kindje huilt nog een beetje en heeft een enorme bult op zijn voorhoofd.
Ondertussen komt Opa weer terug: kreeg hem niet te pakken.
De mensen van de bank namen de mensen mee naar binnen om de politie te bellen.
Ik vervolg mijn weg en doe wat ik moet doen.
Als ik de winkel uit kom, geloof ik mijn ogen niet.
Daar staan de grootouders weer met fiets en kindje in het zitje.
Ik zeg dus: “wat is dit voor film”. En ze vertellen.
Ze gaan op de fiets van Oma en een geleende fiets de wijk door.
In een straat staat de fiets, Oma kijkt voor alle zekerheid nog even of haar boodschappen in de fietstassen zitten en ja hoor dit is hem op zeker. Maar hij staat op slot.
Ze staan wat te overleggen, en ineens komt er een donkere vrouw uit een huis met de fietssleutel in haar hand en haalt de fiets van het slot.
Dat was het moment voor Opa om de fiets te pakken.
En toen kwam de politie waar ze aangifte bij moesten doen. En kan ik dit verhaal niet verder afmaken.
Maar het was net een film met een goed einde.
Rens is op fiets naar de Holterberg, vanaf Groningen ongeveer 120 kilometer.
Hij belt mij als hij er in de buurt is en dan haal ik hem op.
Leuk ritje voor hem en ook voor mij, lekker ontspannend achter het stuur want het is prachtig weer.
Op de Holterberg komen we elkaar altijd tegen, dit hebben we dus vaker gedaan.
Even een foto en een broodje eten, wat ik heb meegenomen en dan de fiets in de auto en op weg naar huis.
Als je de Holterberg af komt ,kom je op een drukke weg met verkeerslichten.
Na lang wachten konden wij rijden, terwijl eraan de andere kant een file stond.
Ik trek op geef flink gas en gil ineens wat gaat die vrachtauto doen?
Die komt recht op mij af, ik remmen en sturen en hoe ik het heb gedaan weet ik niet maar ik stond precies in dat gat waar de vrachtauto weg kwam.
Die stond op onze plek aan de passagierskant en helemaal over de weg heen.
Trillend en bevend vlogen R en ik uit de auto en gingen op de chauffeur af
die zijn vachtauto ondertussen alweer achteruit aan rijden was., hij stapte ook helemaal niet even uit.
Ik werd woest en liep naar hem toe, vragen wat hij gvd van plan was. Dat hij ons bijna dood had gereden..
Hij was spierwit en trilde net als wij maar geen verontschuldiging, nee hoor niks.
Er ontstond ondertussen nog langere file, dus we besloten maar in te stappen en verder te gaan.
Het trillen in mijn benen hield nog wel even aan maar het samen praten erover hielp ons allebei.
Even terug redeneren, hij zat te slapen en zag de file pas op het laatste moment en kon geen kant meer op.
Daarom stuurde hij naar de andere baan waar wij reden en zag daar een oprit waar hij waarschijnlijk heen stuurde.
Maar ik heb het goede gedaan sturen naar het gat dat viel en daar ben ik toch heel blij om.
Al pratend kwamen we in Haren waar ineens een brandweerauto voor ons stond.
Nee he zei R doorrijden andere straat in, naar huis en de deuren dicht en we gaan er niet meer
UIT.